"Hoe eenvoudig wil je het hebben?" 

De komende 10 tot 15 jaar gaat de gehele economie op de schop. Te beginnen met de auto-industrie komt elke pijler van de economie onder druk te staan. Ook de verzekeringsbranche en het bankwezen ontspringen de dans niet. De winnaars hebben één ding gemeen. Ze werken met deze vraag als vertrekpunt, zonder concessies! Een mooi voorbeeld is Tesla. Wat kunnen we van hen leren?

Visie op Letselschade

Op mijn Masterplan heb ik veel leuke feedback gehad waaronder de vraag wat mijn achterliggende gedachte, of beter, verborgen agenda is.

Dat ruikt naar visie. Heb ik die? Even nagedacht en jawel, die heb ik. Komt'ie.

Het slachtoffer moet niet centraal staan maar "in control" zijn.

Ik weet dat ik inmiddels wel tot de oude decorstukken in het letselschade-theater behoor.

Ik heb talloze symposia en jaarconferenties bijgewoond, diverse besturen blij (of niet) gemaakt, het palet aan cursussen mee ingekleurd, zelf les gegeven, ooit ergens aan de wieg gestaan van de NLE en het Keurmerk en daarnaast nog wat digitaal spul. De afgelopen tien jaar leerden we leven met de overtuiging dat het slachtoffer "centraal" moet staan.

Een adagium dat ons met de paplepel ingegoten wordt, met nog net geen grafitti-status.

Ongetwijfeld siert de spreuk, op duizenden tegeltjes geglazuurd, de schoorsteenmantels in onze huizen.

 

Op een bruiloft staat het bruidspaar centraal.

Daaromheen doen familie en vrienden hun kunstje.

Het lijkt er soms op dat dat naar de letselschadebranche gekopieerd is.

Want in hoeverre staat het slachtoffer nu echt centraal?



We komen bij de kern.

Het slachtoffer moet niet alleen centraal staan, maar "in control" zijn, de CEO in zijn eigen case. Daar zit wel enige logica in. Was hij het niet die het ongeval kreeg? Is hij het niet die moet herstellen en is hij het niet die de schade direct ervaart? En neemt hij uiteindelijk ook niet de beslissingen?

Maar een goede CEO kan niet zonder een goede COO.

Daar zien we de belangenbehartiger.

De belangenbehartiger verzamelt samen met het slachtoffer immers de informatie over het ongeval (schuldvraag). Er wordt medische informatie opgevraagd en door de medisch adviseur voorzien van advies. De schadestaat wordt opgemaakt en onderbouwd en waar nodig worden maatregelen genomen om de schade in de hand te houden. Denk bij dat laatste aan een acute vervoersvoorziening of huishoudelijke hulp of zelfs bedrijfshulp.

De belangenbehartiger onderhoudt de contacten met de verzekeraar zodat deze de schade in een vloeiende beweging kan betalen. En uiteraard adviseert hij het slachtoffer en houd hem op de hoogte.

De rol van de belangenbehartiger wordt groter nu verzekeraars geen andere keus lijken te hebben dan om doorlopend te bezuinigen op o.a. personeel en daarmee hun processen.

Soms wekken ze daardoor de indruk dat ze gedwongen zijn om meer met andere zaken (want ja, het mag niet teveel kosten en voor alles moet er een protocolletje komen) bezig te zijn dan met het slachtoffer.

De rol van de verzekeraar? Wat brengt de toekomst?

We moeten ook rekening houden met een toekomst waarin de rol van de klassieke verzekeraar anders wordt ingevuld waarbij fabrikanten dit mee gaan nemen, zoals Tesla dat nu al doet in Azië. Laten we er maar van uit gaan dat dat ook hier komt. Dan koop je een auto waarbij in de aankoop niet alleen (auto)levenslang onderhoud zit maar ook de afspraak dat men Casco schade aan de auto repareert. Het is ook denkbaar dat WA mee gaat, zij het met herverzekering.

Ook dit brengt de rol van de belangenbehartiger naar de voorgrond. Hoe helderder het proces, hoe beter de kansen.

In de afgelopen tien jaar, met een spurt in 2016, is iLetsel met rond 40 deelnemers, virtueel gezien, de grootste rechtshulpaanbieder geworden. Samen behandelen de deelnemers ruim 25% van de letselschades,

Ik ken de deelnemers allemaal persoonlijk als flexibele ondernemers die vooruit kijken. Zou dat niet zo zijn dan zouden ze niet voor iLetsel hebben gekozen. iLetsel is met stip de beste procesbegeleider maar zal nooit "af" zijn. Er komen steeds weer ideetjes om het nog beter te maken.

De ontwikkeling blijft prioriteit nummer één.

Het zijn ook stuk voor stuk autonome ondernemers, met de daarvoor benodigde portie eigenwijsheid. Ze kunnen en durven beslissingen te nemen uit directe verantwoordelijkheid voor hun bedrijf.

De deelnemers aan iLetsel zitten ook nagenoeg allemaal op een groeicurve wat aantallen dossiers betreft.

Ruim 25% van het aantal dossiers is natuurlijk mooi maar we gaan voor meer. Dat percentage willen we naar zeker 50% brengen.

Dat gaat op twee manieren:

1) Het aantal deelnemende belangenbehartigers zal groter worden (al ben ik realist genoeg om te weten dat dat een grens zal hebben). De bestaande deelnemers zijn hierbij de beste ambassadeurs en de meeste nieuwe deelnemers zijn dan ook op het pad naar mij gezet door bestaande.

2) Het aantal slachtoffers dat zich wendt tot de iLetseldeelnemers gaat omhoog. Dat bereiken we o.a. door de inzet van een gezamenlijke website, Letselteam.nl. Daar wordt op dit moment hard aan gewerkt. Op deze website presenteren alle iLetseldeelnemers zich met een kantoorprospect. We zetten er daarnaast veel informatie over letselschade op met uitgebreide Q&A. Hij wordt heel mooi.

Dan tenslotte iets dat voor mij vanaf het begin een soort van rode draad, ofwel de droom, is geweest voor iLetsel.

Het werken op een gezamenlijk en interactief, veilig, platform waardoor er ongekende mogelijkheden ontstaan.

Ik som er een paar op:

1) Bieden van ondersteuning bij gebruik van iLetsel (iLetsel-consultant)

2) Bieden van ondersteuning bij calamiteiten, of gewoon drukte of vakantie (iLetsel-interim)

3) Online medisch advies, exclusief voor iLetsel deelnemers

4) Delen van vaktechnische en andere relevante informatie

5) Korte lijnen naar aanbieders van bijv. huishoudelijke hulp, maar ook bijv. een hondenuitlaatservice

6) Korte lijnen naar rekenmeesters

en wat er nog zoal nog meer bedacht kan en gaat worden.

Dit alles ter versterking van de belangenbehartiging middels iLetsel. Het helpt dan ongetwijfeld ook in de transitie naar verzekeraars die de belangenbehartiger wat minder gaan zien als een "pain .. ... a.." maar als een constructieve partner in de schaderegeling.